Προχωράς περπατάς , λες θα φτάσεις κάπου ,κάπου φτάνεις ,και μετά ξανά από την αρχή . Ένας κύκλος , ακόμα και οι συμπεριφορές ίδιες ,τελικά είμαστε πιο αναμενόμενοι η θα είναι επανάσταση να μην είμαστε. Τρώγοντας δεν βλέπεις γύρω σου την πραγματικότητα , είσαι προσηλωμένος στο εγώ σου αλλά τι θα μπορούσε να εκφράσει την πραγματικότητα, και πιο το νόημα να βλέπεις την πραγματικότητα. Ίσως αν την έβλεπες να μην ήθελες να φας .
Θα ήθελα πολύ να υπάρχει η μετενσάρκωση και σε κάθε νέα ζωή να βρίσκεσαι σε αντίθετη κατάσταση , ναι τότε θα ήταν πιο δίκαιο .
Παρατηρώντας σήμερα πάλι διαπίστωσα πως είναι ωραίο αλλά και άρρωστο να παρατηρείς και να φαντάζεσαι , δεν έχει και νόημα ,αλλά τι έχει νόημα. Ότι προσπαθείς για να φτάσεις κάπου , έχει αυτό την γλύκα του ναι είσαι κάτι , έκανες κάτι ,για σένα , για κείνην , για τον άλλον έκανες κάτι ξέφυγες να ονειροπολείς , βρήκες μία λύση, έτσι απλά έχεις ένα νόημα ,γιατί αν δεν έχεις πηγαίνεις σε καταστάσεις παράνοιας . Με αρέσουν πολύ η προβλέψιμες κινήσεις που καταφέρνουν κάτι, που βρίσκουν στόχο . Γιατί είναι κακή η παράνοια , γιατί δεν λειτουργούν οι κύλινδροι , γιατί δεν είναι ζωή , γιατί απλά η μιζέρια γέννησε και γεννήθηκε ταυτόχρονα από το τις ίδιες αιτίες .Γλυκό γλυκό , πόσο θα ήθελα μία σοκολάτα να αισθάνομαι ότι την νιώθω κολλάει πάνω σου , σου δίνει μία αίσθηση και φεύγει και ίσως στενοχωρηθείς που έκατσε τόσο λίγο αλλά θα το ξεχάσεις γρήγορα ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΟΞΑ ΤΡΑΒΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου